هواپيماي جنگنده

اطلاعیه شماره 3

fighterplane — Tue, 30 Sep 2008 06:13:50 GMT

با سلام خدمت دوستان

از این به بعد دوستانی که به بازدید وبلاگ این بنده حقیر می ایند میتوانند از ادرس www.fighterplane.dom.ir استفاده کنند.

با تشکر حامد فقرایی

يك توضيح كوچك

fighterplane — Mon, 07 Jul 2008 04:06:29 GMT

سلام

خيلي از دوستان براي من در وبلاگم نظر گذاشتن كه چرا عكس كم قرار مي دي يا اينكه چرا از يه جا كپي پيست مي كني.

لازم دونستم يه توضيح كوجولو بدم اونم اينكه: همه دوستان موتور هاي جستوجو رو ميشناسن و مي‍تونن اسم هواپيما و هر چيز ديگر را در ان نوشته و سرچ كنند.اگه من عكس كم قرار مي‍دم يا قرار نمي‍دم به خاطر اينه كه با سرعت هاي اينترنتي كه ما در ايران داريم لود كردن صفحه پر عكس مصيبته.خود من جونم بالا مي اومد و مياد.

اگه همين چند تا عكس هم كه قرار مي دهم به خاطر اينه كه اگه دوستان سرچ كردن بتونن مقايسه كنن.

در ضمن بعضي وقتا اصلا عكس چنداني به اون صورت پيدا نمي شه مثل عكس اف-۲۶ كه يه عكس بيشتر از اون نديدم.

خيلي ممنون حامد فقرايي

FASTER AIRCRAFT 5

fighterplane — Thu, 03 Jul 2008 06:46:38 GMT

هواپيماهاي رده ي۶۲ تا ۸۲

رديف	نام هواپيما	سرعت به كيلومتر بر ساعت	سرعت به ماخ	ارتفاع پروازي
35	اف-101 بي	1793	1.66	52100
36	ايكس-29 اف اس دبليو	1728	1.60	50000
36	سوخو-7	1728	1.60	59055
38	توپولوف-22 بليندر	1642	1.52	48228
38	ايكس اف-8 يو	1642	1.52	58000
39	جگوار	1620	1.50	45930
40	اف-5 جنگنده ازادي	1512	1.40	50700
41	اف-100	1404	1.30	51000
42	ايكس-31	1382	1.28	40000
43	بي-1بي	1350	1.25	50000+
44	اف-102 دلتا داگر	1328	1.23	55000
45	تي-38 تالون	1318	1.22	55000+
46	كيو-5	1210	1.12	52000
47	ابكس اف-90	1188	1.10	39000
48	ميگ-17 فرسكو	1134	1.05	52366
49	اي-4	1123	1.04	40000
50	اف-86	1123	1.04	50800
51	اي-7	1102	1.02	45000
52	اف-117 ا	1080	1+	45000
53	اي وي-8 هريير	1058	0.98	41700+
54	تي يو-16	1050	0.97	49200

منبع:سايت گلوبال ايركرافت

براي ديدن عكس و تصاوير بر روي ادامه مطلب كليك كنيد

عذر خواهي

fighterplane — Sun, 29 Jun 2008 17:41:57 GMT

سلام

غرض از نوشتن اين پيام عذر خواهيه

از حدود هاي مهر سال پيش كه دانشجو شده اون هم تو قزوين كمتر به منابع اطلاعاتي دسترسي داشتم براي همين تقريبا هيچ مطلبي قرار ندادم اما بالاخره سال اول دانشگاه هم تموم شدو تابستون شروع شد.

اميد وارم دانش اموزا و دانشجوها امتحاناشونو خوب داده باشند.

اميد وارم در اين تابستوني منو نتها نزارينو مثل هميشه همراهم باشيد

باتشكر حامد فقرايي

تغيير نام خليج فارس و توهم بعد ان در گوگل ارث

fighterplane — Tue, 15 Apr 2008 09:21:08 GMT

جالب اینجا است که در تضیحات نوشته نام این خلیج از قدیم خلیج عربی یا آرامی بوده و همه ی مردم می دانند که پهنه ی عرب برانگیختن از بحرین یا دلمون نام خلیج فارس نام صحیح نیست و ایرانی ها این توهم یا افسانه را ساخته اند

برای اعتراض به این توهین آشکار به آدرس ذیل مراجعه فرمایید :

http://petitiononline.com/sos02082/petition-sign.html

تصاویری از جنگنده سوخوی 34 معروف به تانک پرنده

fighterplane — Mon, 28 Jan 2008 14:45:18 GMT

LAVI

fighterplane — Sun, 20 Jan 2008 07:48:21 GMT

پس از موفقيت در ساخت جنگنده هاي نسل سوم «نشر» و «کفير»، جنگندهء نسل چهارم اسرائيل يعني «لاوي» ساخته شد. لاوي يک جنگندهء بسيار پيشرفته و در حد جنگنده هايي نظير اف16 و اف18 مي باشد. از اين جنگنده کمتر گفته شده است، زيرا هيچگاه به طور رسمي به كار گرفته نشد ولي IAI (نيروي هوايي اسراييل ) جهت جبران زحمات فراواني كه براي طراحي اين جنگنده و سيستم‏هاي پيشرفته‏اش كشيد، بسياري از طراح‏هايش را عينن به جنگنده‌ء J-10 چيني منتقل كرده است. امروز، لاوي در قالبي نو به نام J-10 در اختيار نيروي هوايي چين و به زودي پاكستان، قرار خواهد گرفت. چيني‏ها، علاقمندي مقامات ايران را نيز براي دريافت اين جنگنده اعلام كرده‏اند هرچند به سختي مي‏توان باور كه دولت اسرائيل، اجازهء‌ فروش J-10 را به ايران صادر نمايد.

لاوي يک جنگنده چند کاره است که هرگز وارد خدمت نشد اما با اين وجود، مرحلهء مهمي را در زمينهء توسعهء هواپيما در صنايع IAI شکل داد و شايد بالاتر از توان IAI قرار داشت.

براي اولين بار در تاريخ تکنولوژي اسرائيل، طراحي مستقل يک هواپيماي پيشرفته، محقق شده بود. پيشتر از اين، صنايع IAI، جنگنده هاي Nesher، Kfir و Tzukit را با موفقيت توليد کرده بود، اما در واقع اين هواپيماها، مدلهايي کپي شده يا ارتقاء يافته از جنگنده هاي ساخت کشورهاي ديگر بودند. لاوي در واقع اولين هواپيمايي بود که مطابق با استانداردهاي مورد نياز نيروي هوايي ساخته شد و يکي از پيشرفته ترين جنگنده هايي شد که در آستانهء ورود به هزارهء سوم توليد شده بود. قرار بود بين سالهاي 1993 تا 2003، تعداد 300 فروند لاوي ساخته شده و جايگزين هواپيماهاي قديمي A-4 اسكاي‏هاوك و كفير شوند. كل اين پروژه، مبلغي در حدود 3 ميليارد دلار را بالغ مي‏شد.

برنامهء توليد لاوي به فوريه 1980 باز مي گردد. در آن زمان دولت به نيروي هوايي اجازه داد تا جنگندهء آينده بر اساس تکنولوژي هاي فني پيشرفته، طراحي شود. 18 ماه بعد، پروسهء توليد هواپيماي جديد در IAI شکل گرفت و قرار شدن براي موتور هواپيما که ساخت آن نياز به تکنولوژي فني بالايي دارد از بين موتورهاي ساخت شرکت پرات اند ويتني،‌ يک مدل انتخاب شود

جنگندهء تک سرنشينهء لاوي قرار بود جايگزين هواپيماهاي اسکاي هاوک (SkyHawk) شده و ماموريتهاي گوناگوني مانند حمله به اهداف زميني در فواصل نزديک و متوسط و دفاع هوايي را به انجام برساند.
نوع دو سرنشينه نيز قرار بود براي مراحل پيشرفته‏تر آموزش خلباني به کار گرفته شود ضمن آنکه بتواند ماموريتهاي رزمي را نيز به خوبي انجام دهد.

لاوي، جنگنده‏اي در ابعاد کوچک، باهوش و داراي سيستم‏هايي بود که امکان خطا را کم مي‏کرد و راه حل مناسب نيروي هوايي براي نبردهاي آينده به شمار مي رفت. سيستم‏هاي نرم افزاري بسيار هوشمندي براي كنترل و نشانه‏روي تسليحات در داخل جثهء كوچك اين جنگنده تعبيه شده است. وجود اين سيستم‏هاي كامل، به معني كاهش هزينه‏هاي تعمير و نگهداري مي‏شد، زيرا با ورود به خدمت اين جنگندهء‌ چندماموريته، تعدادي جنگندهء قديمي از رده خارج مي‏شدند.

مطابق اصول فني، لاوي يك جنگندهء بسيار پيشرفته به شمار مي‏رفت:
- با بدنه‏اي كاملن آيروديناميك؛
- قابليت مانور عالي؛
- پساي كم در هنگام حمل تسليحات كامل؛
- قابليت پرواز با حداكثر مهمات در حداكثر سرعت و فواصل طولاني؛
- قابليت استفاده از انواع تسليحات پيشرفته

جزئيات عمليات هواپيما – به خصوص كابين آن – به وسيله خلبان برنامه‏ريزي مي‏شود. بدين معني كه جنگنده به خلبانش اجازه مي‏دهد وارد اجراي تاكتيكهاي نبرد شود بدون آنكه نياز به دقت و كنترل مدوام سيستم‏هاي مختلف جنگنده باشد. سيستم‏هاي الكترونيكي لاوي (آويونيك) به شكل كاملن نو و ابداعي طراحي شده‏اند و داراي عيب‏ياب خودكار هستند تا تعمير آنها، ساده‏تر شود.

به تاريخ 31 دسامبر 1986، نمونهء ابتدايي لاوي، اولين پرواز از سري پروازهاي آزمايشي لاوي را انجام داد. سرخلبان آزمايشگر – مناخيم شيمول – كه از ژنرال‏هاي ارشد نيروي هوايي است ساعت 13:21 به وقت محلي، از باند پايگاه هوايي بن‏گورين به هوا خاست و در مدت 26 دقيقه پرواز، سيستم‏هاي كنترلي و موتور اين جنگنده را مورد سنجش قرار داد.

سه ماه بعد، دومين نمونهء اوليه نيز به هوا خاست. در آن پرواز نيز سيستم‏هايي چون: سيستم كنترل پرواز، موتور، برق هواپيما، هيدروليك و سيستم خنك كنندهء كابين (ايركانديشن) مورد آزمايش قرار گرفت. دومين نمونه، دچار برخي بهسازي‏ها نسبت به مدل اول شده بود كه شامل حمل مخزن سوخت سوارشده در وسط بدنهء هواپيما، غلاف سوختگيري هوايي و برخي سيستم‏هاي الكترونيك (آويونيك) كه در نمونهء اول، گنجانده نشده بودند.

در كل تعداد 3 فروند نمونهء اوليه از لاوي در IAI توليد شد كه به غير از 5 فروند نمونهء اصلي بود كه بعدن ساخته شد.
به تاريخ 30 آگوست 1987، دولت تحت فشار آمريكا، تصميم گرفت تا ادامهء پروژه لاوي را ملغي كند. دليل آن نيز مشكلات تامين بودجه و همچنين فشارهاي اقتصادي و سياسي وارده از طرف احزاب بود. (برخي احزاب مانند حزب ليكود بر خلاف حزب كارگر، از هزينهء تمام شدهء‌ نسبتن بالاي اين جنگنده رضايت نداشتند و ترجيح مي‏دادند كه جنگنده‏هاي ارزان‏قيمت‏تري مانند F-16C/D از ايالات متحده خريداري شود) همچنين ايالات متحده، نگران از دست رفتن بازار جنگنده‏هاي صادراتي اف16 و اف18 خود بود. اين تصميم، باعث تظاهرات كارگران خشمگين صنايع IAI شد هرچند كه نتيجه اي دربر نداشت. IAI انتخاب ديگري نداشت و بدين گونه 5000 نفر از كاركنانش،‌ بيكار شدند.
دولت مبلغ 450 ميليون دلار بابت هزينهء لغو پروژهء لاوي از ايالات متحده طلب كرد.

سومين نمونهء لاوي كه به نام B-3 يا Technology Demonstrator ) اثبات كنندهء‌ تكنولوژي) ناميده شد، دو سال بعد از ملغي شدن پروژه، ساخته شد. اين جنگنده، امروزه در IAI براي تست و ارزيابي سيستم‏هاي الكترونيك به منظور صادرات به ديگر كشورها، مورد استفاده قرار مي‏گيرد.

مشخصات فني:

نوع كاربرد: جنگنده چند منظوره

كشور سازنده:اسراييل

ابعاد: 14.57 طول، 8.78 عرض، ارتفاع 4.78 (ابعاد به متر است)

حداكثر سرعت: 1.85 ماخ يا 1998 كيلومتر بر ساعت

حداكثر برد عملياتي:

حداكثر وزن قابل بارگزاري: 7200 كيلوگرم

وزن خالص: 9990 كيلوگرم

پيشرانه: يك موتور توربوفن پرات اند ويتني مدل PW-1120 با كششي معادل 9344 كيلوگرم

برخي ازسيستم هاي ديگر:

سيستم كامپيوتري پرواز با سيم Fly By Wire يا FBW
گيرندة اخطار راداري Radar Warning Receiving يا RWR

سيستم پيشرفتهء تشخيص دوست از دشمن IFF
نمايشگر سربالا HEAD UP DISPLAYيا HUD ساخت Albit Systems
و ...

دلائل لغو پروژهء لاوي
در 30 اوت 1987، كابينهء اسراييل با اكثريت نسبي آرا (12 به 11) در مورد لغو برنامهء توليد هواپيماي جنگنده لاوي (در عبري به معناي شير) به توافق رسيد. دولت رونالد ريگان كه در آغاز حامي اين برنامه بود، با تغيير موضع خود مشكلات مالي و سياسي زيادي را براي دولت تل آويو به وجود آورد كه در نهايت چاره‌اي جز لغو آن نداشت. قرار شد به جاي توليد لاوي، هواپيماي جنگنده اف ـ 16 بيشتري از آمريكا خريداري شود.

يكي از علل اوليه جذابيت برنامهء توليد لاوي، اين بود كه به اسرائيل امكان مي‌داد تا از تحريمهاي تسليحاتي آمريكايي مصون بماند. هر زمان كه ايالات متحده با سياستهاي خارجي اسراييل مخالف بود، ناخشنودي خود را با قطع انتقال تسليحات به تل آويو نمايان مي‌ساخت. كما اينكه در اوايل 1980 براي اعتراض به اشغال نظامي جنوب لبنان توسط اسرائيلي‌ها، دولت واشنگتن ارسال هواپيماي اف ـ 16 را براي مدتي متوقف ساخت. در ابتدا، كنگرهء امريكا بدون بررسي دقيق، ميلياردها دلار را براي مدتي متوقف ساخت. در ابتدا، كنگرهء امريكا بدون بررسي دقيق، ميلياردها دلار را براي اين پروژه تصويب كرد، و اعتراض شركتهاي هواپيماسازي امريكايي ناديده گرفته شدند. امريكايي‌ها با صادرات لاوي از سوي اسرائيل مخالف بودند. در ژوئيه 1983، واينبرگر (وزير دفاع وقت) ادعا كرد كه براي تأمين هزينه‌هاي توسعه و توليد، اسراييلي‌ها ناگزيرند كه به جاي 300 فروند، 700 فروند لاوي توليد كرده و 400 فروند ديگر را به كشورهاي ثالث بفروشند. بين سالهاي 1977 و 1981، حدود يك سوم از بودجهء دفاعي اسراييل توسط آمريكا تأمين مالي مي‌شد، و سهم كمكهاي امريكايي در بودجهء نظامي اين كشور در 83 ـ 1982 به 37 درصد افزايش يافت. در 1987، كمك نظامي آمريكا به اسراييل 8/1 ميليارد دلار، و كمك اقتصادي بالغ بر 2/1 ميلياد دلار بود. امريكايي‌ها تمايلي نداشتند كه پول بيشتري به برنامه‌هاي توليد نظامي (از جمله لاوي) اختصاص دهند، و رقيب بالقوه‌اي براي خود در صنعت هواپيماسازي جنگي ايجاد كنند. هزينهء توسعه لاوي، سالانه حدود نيم ميليارد دلار از كمكهاي امريكا را به خود اختصاص داد.

منبع:

http://www.centralclubs.com/viewtopic.php?t=4023

FASTER AIRCRAFT 4

fighterplane — Fri, 18 Jan 2008 08:20:37 GMT

هواپيما هاي رده ۴۲ تا ۶۱

رديف	نام هواپيما	حداكثر سرعت به كيلومتر بر ساعت	حداكثر سرعت به ماخ	حداكثر ارتفاع پروازي به متر	حداكثر ارتعاع پروازي به فوت
26	دي -558	2165	2.005	25303	83235
27	واي اف-23	2160+	2+	19760	65000
27	اف-20 كوسه ببري	2160+	2+	16720	55000
27	واي اف-17 كبرا	2160+	2+	15200	50000
28	ساب-39 گريپين	2160	2	15200	50000
28	اف-16 قوش	2160	2	15200+	50000+
28	ساب-37 ويگن	2160	2	18251	60039
28	ساب-35 دراكن	2160	2	19912	65500
28	رافال	2160	2	18240	60000
28	يوروفايتر-2000	2160	2	18240	60000
29	جي-7	2091	1.93	15200	50000
30	توپولوف-22 ام	2030	1.88	13265	43635
31	اف-14 بي/دي تامكت	2030	1.88	16112+	53000+
32	اف-22 رپتور	1944+	1.8+	15200	50000
33	ياك-141	1944	1.8	14900	49000
33	سوخو-34 پلاتيوس	1944	1.8	13950	45890
33	اف-18 سوپر هورنت	1944	1.8	15200+	50000+
33	سوخوي-9 فيش پوت	1944	1.8	16725	55118
34	ايكس اف-104 استارفايتر	1933	1.79	17632	58000
34	اف-8	1857	1.72	17632	58000

منبع: سايت گلوبال اير كرافت

براي ديدن عكس بر روي ادامه مطلب كليك كنيد

NESHER(נשר)

fighterplane — Thu, 17 Jan 2008 20:13:18 GMT

با عرض سلام و پوزش بابت به روز نکردن وبلاگ در اين مدت

در ضمن فرا رسيدن ايام تاسوا و عاشورا حسيني را به تمام شيعيان دنيا تسليت عرض مي نمايم.

به علت انكه در حال حاضر در قزوين مشغول به تحصيل هستم و دسترسي به اينترنت برام من كمي نا ممكن است در اين مدت نتوانسته ام در وبلاگ مطلبي قرار دهم. اميدوارم كه اين مطلب مورد توجه شما دوستان قرار بگيرد.

נשר

هنگامي که به تاريخ جنگهاي اعراب و اسرائيل مي نگريد، به اسم جنگندهء ناآشنايي چون «نشر» بر مي خوريم. توليد اين جنگنده در سالهايي که اسرائيل با دولتهاي عربي، دست و پنجه نرم مي کرد و دچار مشکلات فراواني براي تهيهء ادوات و هواپيماهاي نظامي مورد نياز خود بود، بسيار قابل توجه است. اين راهي است که کشور ما نيز بايد آن را بپيمايد تا قسمتي از هواپيماهاي نظامي مورد نياز خود را بتواند در داخل توليد نمايد.

«نشر» اولين جنگنده اي بود که در اسرائيل توليد شد و با توليد بسيار موفق اين جنگنده،‌ راه براي ساخت جنگنده هاي پيشرفته تر «کفير» و «لاوي» هموار گشت. در آن زمان، نيروي هوايي اسرائيل (IAF) ملاحظه کرد که اين جنگنده، به طور موقت، توان نيروي هوايي را به ميزان قابل ملاحظه اي بالا مي برد. در واقع توليد و ورود به خدمت اين جنگنده، يک دورهء مياني قبل از در سرويس قرار گرفتن جنگنده هاي پيشرفته نظير «لاوي» بود. تجربيات حاصل از توليد و استفادهء «نشر» راهگشاي خوبي براي پيشرفت صنايع هواپيماسازي اسرائيل گشت.

قرار بود با ورود به خدمت جنگنده هاي بهتر، هواپيماهاي نشر بازنشست شوند. نشر 10 سال در نيروي هوايي اسرائيل با موفقيت تمام، انجام وظيفه نمود تا به نقطهء اوج خود – يعني نبرد يام کيپور (1973) – رسيد و در آن جنگ بود که پيروزي هاي فراواني در نبردهاي هوايي و حمله به اهداف زميني اعراب، کسب نمود.

سابقهء عمليات واقعي

اولين جنگندهء‌ نشر که رسمن به اولين اسکادران عملياتي نيروي هوايي تحويل شد به تاريخ مي 1971 (ارديبهشت 1350) در پايگاه هوايي Hatzor فرود آمد و توسط خلبان باسابقهء نيروي هوايي اسرائیل – دني شاپيرا – مورد آزمايش قرار گرفت. در طول ماههاي بعد و با موفق بودن طراحي اين جنگنده، تعداد ديگري از اين جنگنده به اسکادرانهاي ناقص ميراژ3 (به دليل جنگ، دولت فرانسه از تحويل مابقي ميراژ3 هاي خريداري شده خودداري نمود. به دليل شباهت بسيار زياد اين جنگنده با ميراژ۳، بر اين عقيده هستند که اين جنگنده، کپی ای از ميراژ۳ فرانسوی است) اضافه شدند تا اسکادرانهاي ميراژ3، توان عملياتي خود را بازيابند.

هنگامي که تعداد قابل ملاحظه اي از نشرها در IAI (کارخانجات هواپيماسازي اسرائيل) توليد گشتند، دو اسکادران، منحصرن (بدون ميراژ3) از نشرها، تشکيل يافت. اولين اسکادران در پايگاه هوايي Etzion به تاريخ سپتامبر 1972 و ديگري به تاريخ مارس 1973 در پايگاه هوايي Hatzor استقرار يافتند.

با شروع جنگ يام کيپور به تاريخ اکتبر 1973، نيروي هوايي اسرائيل، 40 فروند نشر در سه اسکادران (يک اسکادران اوليه و دو اسکادران جديد) در خدمت داشت. اگرچه نشر در اصل براي حملات عليه اهداف زميني طراحي شده بود، ولي در ضمن جنگ، براي نبردهاي هوايي نيز استفاده شدند. در آن زمان فرمانده نيروي هوايي، تصميم گرفت تا از جنگنده هاي F-4E (فانتوم)، «اسکاي هاوک» و «سار» بر عليه اهداف زميني استفاده کند و از جنگنده هاي ميراژ3 و نشر براي نبرد با هواپيماهاي دشمن و ايجاد برتري هوايي در مناطق درگيري، بهره ببرد.

نبرد يام کيپور (اکتبر 1973)

در طول نبرد يام کيور، نشرها به خوبي از عهدهء وظايف خود برآمدند،‌ تعدادي زيادي از ميگها و سوخوهاي اعراب را به راحتي ساقط کردند و نشان دادند که جنگندهء بسيار خوب و مانورپذيرتري نسبت به ميگهاي21 هستند، ضمن اينکه از نظر کيفيت قطعات توليدي نيز در سطح بسيار مناسب و خوبي بودند.

مطابق آماري که بلافاصله پس از اتمام جنگ انتشار يافتند، نشرها در 117 نبرد هوايي (جنگ يام کيپور) شرکت جسته بودند. (65 نبرد هوايي در سوريه و 52 نبرد در مصر) 227 هواپيماي دشمن در اين نبردهاي هوايي ساقط شده بودند که در مقابل تنها 6 فروند جنگندهء ‌نشر، ساقط شده بود که اين 6 جنگندهء نشر نيز در ماموريت شناسايي بودند و توسط پدافند زميني مورد هدف قرار گرفته بودند. در اين ميان، اسکادران نشر متعلق به پايگاه هوايي Etzion سرآمد بقيه بود و 42 هواپيماي اعراب را ساقط کرده بود و تنها يک فروند هواپيماي نشر از دست داده بود.

نشرها در عمليات شناسايي – ضربتي چندان موفق نبودند. آنها فقط در چند ماموريت زميني شرکت داشتند: حمله به اهدافي در بلندي هاي جولان و نقاطي در نوار غزه. عمليات در آن مناطق، بسيار سنگين و فشرده بود و هر خلبان نيروي هوايي، مي بايست در طول هر روز، چندين عمليات جنگي را انجام مي داد. نبرد يام کيپور، ثابت نمود که تقويت نيروي هوايي با جنگنده هاي نشر، چقدر عالي و موثر بوده است و مقامات وزارت دفاع را بسيار متقاعد کرد که به ادامهء توليد و توسعهء جنگنده در IAI (صنايع هواپيماسازي) ادامه دهند.

با ورود به خدمت جنگنده هاي «کفير»، به تدريج از نقش عملياتي نشرها کاسته شد. سپس در اواخر سال 1976، همهء ‌جنگنده هاي نشر در قالب دو اسکادران ادغام شدند و به پايگاه هوايي Eitam (جنوب صحراي سينا) انتقال يافتند. در اواخر دههء 1970، با توليد انبوه جنگندهء‌ «کفير»، هواپيماهاي نشر و ميراژ3 با کفير جايگزين شدند.

«کفير» کاملن از نشر پيشرفته تر بود، با دارا بودن عملکردي بهتر و سيستم هايي که بسيار پيچيده تر از نشر بود و (با وجود کفير) سرمايه گذاري در جهت ارتقاء سيستم هاي نشر، ارزنده و اقتصادي به نظر نمي رسيد. در سال 1981، کفير به طور کامل، جاي نشر را در نيروي هوايي گرفت و جنگنده هاي نشر جهت فروش به ديگر کشورها، مورد نوسازي و تعميرات اساسي قرار گرفتند. نشرها به کشور آرژانتين فروخته شدند که در آنجا با نام گذاري مجدد، به نام Dagger شناخته شدند و در چند عمليات موفق بر عليه انگلستان در جنگ فالکلند (1982) شرکت جستند.

برخي مشخصات فني

ماموريت اوليه: جنگندهء تک سرنشينه چندماموريته

سازنده: اسرائيل

ابعاد

طول: 15.55 متر

فاصلهء دو سر بالها: 8.22 متر

ارتفاع: 4.25 متر

عملكرد

حداکثر سرعت: 2.1 ماخ يا 2268 كيلومتر بر ساعت

سقف پرواز خدمتي: 17000 متر يا 56000 فوت

برد: 1300 کيلومتر

وزن
وزن خالي: 6600 کيلوگرم

حداکثر وزن قابل بار گذاري شده: 13500 کيلوگرم

پيشرانه

موتور Atar 09 ساخت اسنکما (فرانسه) با کشش 4280 کيلوگرم

computerlern.blogfa.com

FASTER AIRCRAFT 3

fighterplane — Tue, 04 Sep 2007 06:56:23 GMT

هواپيما هاي رديف ۲۱ تا ۴۱

رديف	نام هواپيما	حداكثر سرعت به كيلومتر بر ساعت	حداكثر سرعت به ماخ	حداكثر ارتفاع پروازي به متر	حداكثر ارتفاع پروازي به فوت
14	سوخو-35	2484	2.3	17953	59055
15	سي اف-105	2452	2.27	17784	58500
16	ميگ-1.42	2450	2.26	18895	62155
17	تورنادو	2376	2.2	21279	69997
17	اف-4 فانتوم	2376	2.2	18924	62250
17	ميراژ-2000	2376	2.2	17952	59055
17	اف-104 استار فايت مدل NF-104	2376 2376	2.2 2.2	17632 36723	58000 120800
17	بي-58	2376	2.2	19699	64800
17	جي-8	2376	2.2	20000	65790
17	ميراژ-اف1	2376	2.2	15808	52000
18	ميراژ-3	2338	2.165	17953	59055
19	ميراژ-4	2333	2.16	19947	65615
20	سوخو-15فلاگون	2268	2.1	18453	60700
21	اف-105	2268	2.1	15808	52000
22	اي-5	2268	2.1	15838	52100
23	سوخو-17	2257	2.09	17953	59055
24	سوخو-22	2257	2.09	17953	59055
25	توپولوف-160	2214	2.05	14957	49200
25	ميگ-21 فيشبد	2214	2.05	15200	50000
25	كنكورد(مسافربري)	2214	2.05	18240	60000

منبع: سايت گلوبال اير كرافت