با تشکر از همه دوستانی که به وبلاگ خودشون سر زدن و من را مورد لطف و عنایت خود قرار دادن.
از انجا که این وبلاگ حدود ۴-۵ سالی عمر داره. یعنی از وقتی که دوم دبیرستان بودم و حالا که سال سوم دانشگاهم.
اوایل خیلی به هواپیما و کلا هر چیزی که به هوا بر می گشت علاقه داشتم و دارم ولی روزگاره دیگه ما را از علاقه خودم دور کرده.
ماجرا هم از روزی شروع شد که خورم رو برای کنکور اماده کردم یعنی وقتی که رفتم پیش دانشگاهی. کامپیوترم را جمع کردم و نشستم درس بخونم بلکه رشته ای مرتبط با هوا قبول بشم که نشدم.
بعدش هم دیگه درگیر رشته ای شدم که ادم را زمین گیر می کنه یعنی حسابداری.
این هایی که گفتم یه جورهایی درد دل بود. نگفتم که دل کسی برای من بسوزه نوشتم که بگم:
با توجه به مشغله های فراوانی که برای من وجود دارم و زحمت هایی که من برای این وبلاگ کشیدم و همین که دلم نمی خواد همین جوری ولش کنم. از کسایی که دوست دارن در این وبلاگ مطلبی قرار دهند خواهش دارم که به ایمیل زیر یه ایمیل بزنن.
ابتدا یک ایدی برای فرد مورد نظز می سازم که یکی دو تا محدودیت داره که بعدا خواهم گفت ولی این محدودیت ها پایدار نخواهد مانند.
با تشکر حامد فقرایی